Podhalańskie klimaty 10-11.10
Są takie weekendy, które nie sposób pominąć obojętnie. Ten zapowiadał się nienachalnie urodziwy aczkolwiek czasem aura potrafi zaskoczyć.
W sobotę koleżeństwo KTW Jadzia i kamrat Fero ze Słowacji wybrało się do Zakopanego, bo przecież dawno w Dolinie Kościeliskiej nie byli. Staw Smreczyński polodowcowe jezioro położone na wys.1227 m n.p.m. urokliwe o każdej porze roku, trzeba odwiedzić. Kolory jesienne, cieplutko, słonecznie, turystów cała masa, my wędrujemy ochoczo podziwiąjąc wszystko dookoła. Przy stawie czas na posiłek, wyjmujemy z plecaka przygotowane wcześniej bułki i pomidorki, ale hola hola! w momencie mamy przy obok siebie kacze towarzystwo. Cudny widok, tylko one wiedzą po co przyszły i my wiemy, że nie można ich dokarmiać. Jakoś się dogadaliśmy i coś tam nam spadło na ziemię więc lotno-pływające koleżeństwo skorzystało. Zdjęcia tym razem bez banera KTW, bo przy całym ptasim zamieszaniu jakoś nam umknęło. W drodze powrotnej odwiedzamy jeszcze pięknie położone schronisko PTTK na Hali Ornak. Drugi dzień w Zakopanem plan mieliśmy taki... Redyk, to uroczyste zakończenie sezonu wypasowego czyli moment, kiedy owce schodzą z hal, a bacowie i juhasi zamykają kolejny rozdział swojej pracy w górach. To tradycja, która od pokoleń jest częścią krajobrazu i tożsamości Podhala. Uczestniczymy w tymże wydarzeniu, ale obieramy sobie drogę powrotną według siebie. Przez Antałówkę i Bachledzki Wierch udajemy się na stary cmentarz żydowski a dalej do Zakopanego. Piękny czas, pogoda dopisała, my szczęśliwie wracamy do Bielska, a Fero dalej na Słowację.
Jadzia L.